چند سوال اضافه از خانم زهرا عبدالهی

مدیر مرکز خدمات اجتماعی و رفاهی منطقه 21 گفت : به منظور حمایت تخصصی از شهروندان آسیب پذیر ، 30 کودک کار در سال 89 در این مرکز جذب شده اند.

به گزارش «تهران سما» به نقل از روابط عمومی منطقه21 ، زهرا عبدالهی با بیان این مطلب افزود : علاوه بر حمایت های تخصصی این مرکز از 30 کودک آسیب پذیر منطقه در سال 89 ، حدود 100 نفر دیگر از این قشر از جامعه به همراه خانواده های خود از حمایت های تخصصی شهرداری بهره مند شدند.

سوالی که در اینجا به نظر می رسد این است که آیا با این روند سالی 30 کودک و حتی سالی 3000 کودک را سامان دادن، در چند سال می توانیم تمام کودکان خیابان را ساماندهی کنیم؟ و آیا بعد از این ساماندهی کودکان کار و خیابان تمام می شوند؟ آیا این کودکان یک بار برای همیشه تولید شده اند و در صورتی که همه شان سامان داده شوند همه چیز حل می شود؟

وی در ادامه بیان کرد : امروزه حضور کودکان در خیابان و ظهور پدیده کودکان خیابانی در بسیاری از کشورهای جهان به ویژه کشورهای در حال توسعه از جمله ایران بخشی از معضلات و مشکلات جدی این جوامع را تشکیل داده و این موضوع حساسیت و نگرانی عمده ای را برای متخصصان علوم اجتماعی، بهداشت روانی و آحاد مردم ایجاد کرده است و از آنجا که کودکان جزو آسیب پذیرترین این افراد جامعه هستند؛ حضور آنها در خیابان به آسیب های جسمی و روانی منتهی می شود. مدیر مرکز خدمات اجتماعی و رفاهی منطقه 21 اظهار داشت: همچنین؛ سو تغذیه، دوری از محیط آموزش، ترک تحصیل، فقدان فضای گرم خانگی و بهداشت فردی، نبود حامی، احتمال سو رفتارهای جسمی و جنسی از آنها، وارد شدن به گروه های تبهکار، نداشتن سرپناه ایمن، سو مصرف موادمخدر، ایجاد زمینه ی بزهکاری و ده ها عامل دیگر آسیب پذیری این گروه را بالا می برد.

پدیده ی کودک کار و خیابان پدیده ی دنیای امروز نیست بلکه از ابتدای پیدایش نظام فعلی اقتصادی جهان با این مسئله روبرو بوده ایم. چطور این مسئله از مشکلات امروزه ی جوامع شناخته شده است؟

و خنده دارتر اینکه ذکر این جمله که حضور کودکان در خیابان معضل است تلویحا چنین معنی ای را منتقل می کند که اگر این کودکان جلو چشم نبودند مشکلی وجود نداشت و این مسئله از روزی آسیب به حساب می آید که این کودکان دیده می شوند. شاید همین جمله  مبنای فکری عملکرد شهرداری را هم روشن کند که هر از گاهی در یک اقدام ضربتی تمام این کودکان را جمع می کند و به این طریق آسیب این پدیده را از بین می برد. سوال بعدی ای که مطرح می شود این است که ایا ما نگران آسیب های کودکان هستیم یا نگرانِ نگرانی قشر محترم و ارزشمند و در اولویت متخصصان علوم اجتماعی و بهداشت روانی که به شکل ناجوان مردانه ای ذهنشان مشغول شده است؟؟

عبدالهی در ادامه افزود: برهمین اساس؛ مرکز خدمات اجتماعی و رفاهی و مشارکت منطقه 21 از طریق همکاری با تشکل دولتی و غیر دولتی فعال در حوزه کودکان کار شرایط بهبود وضعیت این کودکان را فراهم می آورد و شناسایی این کودکان از طریق شورایارها، پایگاه های ثابت و سیار و افراد خودمعرف و از طریق سامانه 137 صورت می پذیرد و در ادامه جذب این کودکان از طریق به کارگیری مددکاران حرفه ای در مراکز پرجمعیت، آسیب خیز و در حاشیه منطقه و برقراری ارتباط با آنها به صورتی که منجر به جلب اعتماد و پذیرش از سوی کودکان می انجامد، محقق می شود.

وی در ادامه گفت: به منظور اجرای این طرح خدمات توانمند سازی به خود کودکان، فعالیت های زیادی از سوی این مرکز در حال اجرا است که می توان به کمک به بازگرداندن کودکان از خیابان به خانواده و محیط آموزش، ارایه خدمات روان شناختی و مددکاری به کودکان جهت کاهش آسیب های اجتماعی ناشی از حضور آنان کمک به ارایه ی خدمات آموزشی لازم جهت بازگرداندن آنان و جبران عقب ماندگی های کودک کمک به ارایه خدمات حرفه ای به کودکان بالای 15 سال که مایل به اشتغال و آموزش های حرفه ای جهت جذب در بازار کار بوده و تعیین وضعیت کودک از طریق مراجع حقوقی و قضایی و کمک و تلاش در خصوص تدوین و اجرای قوانین موثر در خصوص جلوگیری از کار کودک اشاره کرد.

هم چنین آیا حتی اگر توانمند  کردن این کودکان  به بهترین شکل و بازگرداندن آنها و انجام دادن همه ی این کارهای نیک و خیر در حق آنها جلوی بازگشت مجدد آنها به خیابان را بگیرد کمکی هم به راهیِ خیابان نشدنِ صدها کودک دیگر می کند؟؟

سوال این است که آیا بهتر نیست به جای مرهم گذاشتن به زخمِ پدیده ی کار و کودکان خیابانی دشنه ای که این زخم را به وجود می آورد از بین ببریم؟

قوانین مرتبط به کودک در حال حاضر وجود دارند ولی همان کلمه ی جادوییِ  «موثر» که ذکر کرده اید نشان دهنده ی این است که از ناکارآمدی این قوانین مطلعید ولی آیا تلاش برای تدوین قوانین موثر فقط یک تیتر جذاب است یا اقدامی حقیقی؟؟ طرحی.. پیش نویسی.. گامی.. هست؟

مدیر مرکز خدمات اجتماعی و رفاهی منطقه 21 اظهار کرد: همچنین؛ در راستای توانمندسازی خانواده های کودکان کار خدمات حرفه آموزی، مددکاری، مشاوره ترک اعتیاد و نیز اشتغالزایی برای خانواده های کودک، جهت بی نیازی از فعالیت های این قشر کم سن جامعه از مایحتاج زندگی توسط این مرکز ارایه می شود و این مرکز در اجرای های فوق اقدام به فرهنگ سازی از طریق بروشورهای آموزش حمایت از پژوهش های دانشگاهی مرتبط با موضوع این کودکان، تهیه انیمیشن و فیلم های مستند در زمینه های متعدد و مرتبط با این افراد پیامدهای آسیب پذیر آن کرده است.

و اما سوال آخر.. آیا همین بیانات را نمونه ای از تلاش برای فرهنگ سازی می دانیم؟ که اگر این گونه باشد تکلیف ساختار و محتوا و سرانجام این فرهنگ سازی هم پیشاپیش معلوم است..

جیران پیله وری

Advertisements
Comments
8 Responses to “چند سوال اضافه از خانم زهرا عبدالهی”
  1. ارین می‌گوید:

    در مورد اون تیکه ی اول طی تفکرات کارشناسانه ای که کردم موقع تن تن خوندنش باید بگم : ادم خالی بند !( با عرض پوزش ! :دی )
    ولی چه تبلیغت خوبی !
    ادم حال میکنه واقعا !
    جادوی رسانه همینه دیگه !
    چقد اینا به فکر مردمن واقعا !:پی
    اون مدد کار حرفه ای فک کنم منظور ازش همون عمو علی ه !
    شنگولن اینام بابا !
    ===========================
    جیران:
    هان.. طفلکا خودشونو خفه کردن.. ما با این بی بودجه بودن و محدودیت و بدبختی بیشتر از اینا سالانه به قول خودشون بچه سر و سامون می دیم 🙂

  2. دیبا می‌گوید:

    کلا ما عادت داریم فقط ظاهر همه چیز رو درست کنیم یا به قولی ماست مالی کنیم . حالا اگه بوی تعفن تمام درونش رو هم پر کرد به درک !!!
    =================================
    جیران:
    لایک :*

  3. eterafat می‌گوید:

    چه بگویم از این حرامیان؟!؟

  4. بی سرزمین تر از باد می‌گوید:

    من نمی دونم چی بنویسم!!فقط حضور خود را اعلام می داریم!
    ================================
    جیران:
    ما هم حضور شما را ارج می نهیم :*

  5. ثمین(نوا) می‌گوید:

    سلام ممنون از اون عکسا رابرت و کریس خیلی به هم می خورن من که دلم می خواد با هم ازدواج کنن ولی اون ÷ست بی کامنت واسه این بود که 5شنبه می خوام گسترده ترش کنم گفتم اگه این یکی نظرخواهی غیر فعال باشه بهتره

    ممنون که فراموشم نمی کنی
    ====================================
    جیران:
    هان… آخه غم انگیز بود…
    بوس بوس
    مگه میشه دوست رو فراموش کرد آخه اونم وقتایی که دلگیره..؟

  6. نيما حسن بيگي می‌گوید:

    سلام خانم دكتر عزيز .
    از امين شنيدم قرار نيست بيايد قزوين ! پس لازم شد من بيام اون طرف .
    راستي جشنواره سينما حقيقت ما رو راه ميدن ! خوشحال ميشم ببينمتون .
    با يه خبر داغ به روزم .
    ===============================
    جیران:
    به به مبارکه…
    امین که می گفت اکران تو قزوینه؟
    به هر حال خبرم کن حتما حتما میام 🙂

  7. ناشناس می‌گوید:

    سلام من فکر می کنم یک مقدار دیدتونم منفیه. کاش یه ذره دیدتون بهتر باشه بالاخره بهتر از هیچیه
    ==================================
    جیران:
    سلام 🙂
    ممنون که وقت میذارین ولی راستش من حتی فکرمی کنم که از اونی هم که باید مثبت تر نوشتم 🙂
    عزیز بحث دید نیست واقعا.. بعضی چیزا خودش دور ذات حودش حقیقته ومهم نیست که دیدت چطور باشه.. تغییری تو اصل موضوع نمی ده..

  8. یاسر می‌گوید:

    سلام بر همه ی دوستان
    من خبرنگار منطقه 21 و صاحب تهیه این خبر هستم
    باید بهتون بگم یه خورده مثبت اندیش باشید
    من این گزارش و از خانم عبدالهی گرفتم و الان هم بعد از رفتن خانم عبدالهی از منطقه در حال تهیه گزارش تصویری وجالب از آقای میر حبیبیان مسئول جدیده مرکز خدمات اجتماعی و رفاهی هستم
    و فردا چهارشنبه هشتم دی یه گزارش کامل از این کودکان و وضعیت ساماندهی آنان خواهم گرفت
    و باید بگم تو این مدت کوتاهی که از تاسیس منطقه گذشته بیش از 300 نفر از کودکان کار منطقه شناسایی شده اند
    و از همه بدتر اماری که از تمامی کودکان کار منطقه منتشر شده و اون ابتلای 30 درصد این قشر از جامعه به بیماری ایدز بوده که باید یه راهکار مناسب برای آن در نظر گرفته شود. منتظر نظرات شما در ایمیلم هستم
    خبرنگار باشگاه خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان :
    یاسر آلاشتی
    YKA_1121@Yahoo.com

    دوستار شما یاسر آلاشتی
    ===================================
    جیران:
    ممنون از توجهتون آقای آلاشتی 🙂
    فک کنم بد نباشه اگر یه بحث با خودتون بکنم و مطمئنم که حتما خیلی حرف برای زدن به همدیگه خواهیم داشت.. و شرمنده که دیر جواب منیدم.. من نبودم چند وقتی تو نت و سرم شلوغ بود 🙂

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: